dr Alicja Müller - Katedra Antropologii Literatury i Badań Kulturowych

Pomiń baner

dr Alicja Müller

Zdjęcie portretowe doktor Alicji  Müller ukazujący kobietę na ciemnoniebieskim tle
Alicja Müller – adiunkta w Katedrze Antropologii Literatury i Badań Kulturowych; prowadzi zajęcia na kierunkach: teksty kultury, polonistyka antropologiczno-kulturowa i teatrologia. Jest członkinią kolektywu redagującego pismo naukowe „Didaskalia. Gazeta Teatralna” i krytyczką sztuk performatywnych; recenzje i teksty popularnonaukowe publikuje między innymi w miesięcznikach „Teatr” i „Dialog” oraz na portalach „taniecpolska.pl” i „teatralny.pl”. Projekty artystyczne i edukacyjne realizowała m.in. z Fundacją Burdąg, Fundacją Performat, Art Stations Foundation i Fundacją Teatr Nie-Taki; stale współpracuje z Krakowskim Teatrem Tańca i Ośrodkiem Dokumentacji Sztuki Tadeusza Kantora „Cricoteka”. W 2024 roku uczestniczyła (w roli edukatorki) w międzynarodowym projekcie „Beyond Front@: Bridging Periphery”. Jej zainteresowania naukowe dotyczą przede wszystkim nowej choreografii, związków tańca z dyskursami i praktykami emancypacyjnymi, artywizmu oraz nienormatywnej cielesności.
 

PUBLIKACJE

Monografie:
Sobątańczenie. Między choreografią a narracją (Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków 2017).
Błaznujące ciała. Krytyczno-afirmatywne strategie choreograficzne (Fundacja Terytoria Książki, Gdańsk 2025). 
 
Wybór artykułów:
  • Estetyka pełnej widzialności. O afirmatywnym kroku negacji w polu sztuki tańca, „Tekstualia”, nr 2/2017.
  • (Nie)widowiskowe ciała (nie) idą na wojnę. Uniformy i dyscyplina, „Er(r)go. Teoria – Literatura – Kultura”, nr 2/2018.
  • Piss on pity! Choreograficzny cripping Rafała Urbackiego, „Czas Kultury”, nr 4/2019.
  • Między sceną a obsceną. O Krytycznym potencjale nagiego ciała, „Didaskalia”, nr 150/2019; (przedruk: Between the Stage and the Obscene: On the Critical Potential of the Naked Body, „Didaskalia”, English Issue 3/2020).
  • Let’s (crip)dance! Choreograficzne emancypacje ciał nienormatywnych, „Teksty Drugie”, nr 2/2020.
  • „Konik bardzo się zmęczył”. Koń jako metafora ciała doświadczającego, „Zoophilologica Polish Journal of Animal Studies”, nr 1/2021.
  • Współautorstwo (z Karoliną Wycisk): Miękkie choreografie. O tańcu eksperymentalnym dla rodzin, „Didaskalia”, nr 167/2022; (przedruk: Soft Choreographies. On Experimental Dance Performances for Families, „Didaskalia”, English Issue 2022).
  • Seniorskie potańcówki. O choreografiach podatnych na skruszenie, „Didaskalia”, nr 177/2023; (przedruk: Social Dances for Seniors: Choreographies Susceptible to Fragility, „Didaskalia”, English Issue 2023).
  • Choreografie niepełnosprawności a klasyczny etos. Asymilacje i negocjacje, „Ruch Literacki”, nr 5/2023.
  • Książka-kłącze. O Słowniku tańca współczesnego, „Didaskalia”, nr 179/2024.
  • Opór w podskokach. Choreograficzne transformacje i reparacje wyobraźni, „Czas Kultury”, nr 1/2024.
  • Choreopolityki i nawiedzone ciała, „Didaskalia”, nr 187–188/2025. 
 

GRANTY I STYPENDIA

  • 2022: minigrant dydaktyczno-edukacyjny POB Heritage „Heritage Open Courses” na projekt „Nowa choreografia. Kierunki i praktyki” (zespołowo z Zuzanną Berendt, Darią Kubisiak i Izabelą Zawadzką).
  • 2023: stypendium twórcze MKiDN (w jego ramach zrealizowała publikację Teatr (w) ruchu. Krakowski Teatr Tańca w rozmowach i esejach).
  • 2023: beneficjentka programu Narodowego Instytutu Muzyki i Tańca „Wspieranie aktywności międzynarodowej”.
  • 2025–2026: Strategie choreografowania odmienności w europejskim tańcu współczesnym, MINIATURA 9 (NCN), kierowniczka. 
 

NAGRODY

  • 2014: I miejsce w ogólnopolskim konkursie im. Andrzeja Żurowskiego na recenzje teatralne dla młodych krytyczek i krytyków.
  • 2015: I miejsce w konkursie Instytutu Teatralnego na najlepszą pracę magisterską z zakresu wiedzy o teatrze, widowisku i performansie.
  • 2021: nagroda specjalna w konkursie o Nagrodę Teatralną im. Stanisława Wyspiańskiego za instalację performatywną Okno holenderskie (z zespołem Krakowskiego Teatru Tańca).